FOOM
THEMES
bosayasayangenc:

yagmmur:

Okul halleri😖

hayvan gibi saldırıyonuz aq lkajgdhkjslfkjdf

bosayasayangenc:

yagmmur:

Okul halleri😖

hayvan gibi saldırıyonuz aq lkajgdhkjslfkjdf

papyonlaringucuadina:

grioje:

babaneminterlikleri:

Hoca mı bu ? böyle hoca mı olur lan imansızlar

Bu nasıl hoca arkadaş 

aynen aq böyle hoca mı olur ben gidiyorum amk

papyonlaringucuadina:

grioje:

babaneminterlikleri:

Hoca mı bu ? böyle hoca mı olur lan imansızlar

Bu nasıl hoca arkadaş 

aynen aq böyle hoca mı olur ben gidiyorum amk

Çoğumuz, babamız henüz hayattayken onun yüzüne bir kere bile dikkatle bakmayız. Baba, “baba” demeye başladığımız günden itibaren sürekli karşımızda duran bir alışkanlıktır. Yıllarca babamızdan değil, bir alışkanlıktan bahsederiz: Annemize, “babam bugün niçin gecikti?” diye sorarız; kardeşimize, “babam yine su istiyor,” der ve dertleniriz; bazen de “babama hangi yalanı uydursam,” diye planlar kurarız kafamızda. Baba, her seferinde, bize biraz uzak, biraz yabancı birisidir. Her gün elbiselerini giydirip sokaklara saldığımız o “biraz” yabancının, zamanın karşısında nasıl da eriyip gittiğini fark etmeyiz bile. Oysa ilkin ve hep onun elbiseleri yaşlanır, ilkin ve hep onun saçları ağarır, ilkin ve hep o öksürür. Bir alışkanlığın perde gerisinden baktığımız o yüzde zaman, çizgilerden, girintilerden ve çıkıntılardan yeni bir yüz yapar; bunu da fark etmeyiz. İçimizden az buçuk dikkat kesilenler bilirler ki, baba, gözaltlarındaki torbalarda yorgunluk biriktiren kederli göçmenidir evimizin. Bir an gelir, gözaltlarındaki torbaların bağcığını gözlerinin feriyle bağlayamaz olur artık. O iki bağcık da, hiç ummadığımız bir vakitte, hiç ummadığımız bir yerde çözülüverir. Çözülüverir ve babamız, bizden sakladığı bütün yorgunluklarını orta yerde bırakıp, kederli yüzünü terk eder. Biliyor musunuz? Babamız bir gün gerçekten ölür!

girensinavhaftasi:

cikolatayiyenvampir:

kahvemlesigara:

pisicikler:

bircigkoftedegilsin:

ilk baba yaşlanır, ilk babanın elbiseleri eskir, ilk babanın saçları beyazlar, ilk baba öksürür

gözlerim doldu. hatta hayır ağladım.

babamın yanında ağlattınız aferin.

Babamı çok sevmem, hep tartışırız. Sinirlendirir,ağlatır beni. Annem hep arkamdadır, ağladığımda destek çıkan bir tek odur. Ama bu,ağlattı. 

ben en çok babamı severim. ve evet çok ağır olmuş bu. 

f-l-e-u-r-d-e-l-y-s:

christopher-ryan mckenney: surreal photography

acıkınca kafan dominosa gideeeer :dA:DSF:sdF:sdFS

You have me. Someone who loves you, more than you will ever fucking know.